Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Miguel Sawa: Το Δικαίωμα στη Ζωή

  Το Δικαίωμα στη Ζωή   Η   ΤΡΑΓΙΚΗ σκιά του Μαυριτανού της Βενετίας περιπλανιέται ζώσα, βρυχώμενη από πόνο και ζήλεια. Είναι μια σκιά τρομαχτική. Με παραμορφωμένο το πρόσωπο, το βλέμμα άγριο, την καρδιά κομματιασμένη, το λογικό χαμένο, που μας παρακινεί να τη συμπονέσουμε στη θέα της.     Όλοι έχουμε νιώσει, όλοι μπορούμε να νιώσουμε τον πόνο του Οθέλλου. Ο άνδρας θα βλέπει πάντα στη γυναίκα το ακάθαρτο θηρίο για το οποίο μιλούν τα ιερά βιβλία. Και το πάθος της ζήλειας θα διαρκέσει αιωνίως όσο υπάρχουν άνδρες και γυναίκες στον κόσμο.     Επίσης περιπλανιέται ζώσα η θλιμμένη σκιά της Δεισδαιμόνα, ωχρή, με τα όμορφα μάτια της γεμάτα δάκρυα, τα άφθονα χρυσά μαλλιά της λυμένα στην πλάτη, τον κύκνειο λαιμό της στραγγαλισμένο απ’ τον Μαυριτανό δολοφόνο…     Πώς να μη νιώσεις υπέρτατο οίκτο στο θέαμα αυτού του τρυφερού πλάσματος, αθώου όπως   οι ίδιοι οι άγγελοι, γεμάτου αθωότητα και αγνότητα, θυσι...

Περικλής Γιαννόπουλος: Κλεοπάτρα

 


Γράφει η Αργυρώ Χατζηπαναγιώτου

Ο Περικλής Γιαννόπουλος (1871-1910), ο θεωρητικός του ελληνοκεντρισμού, ο ελληνολάτρης λόγιος, εκτός από τα έργα του Νέον Πνεύμα (1906) και Έκκλησις προς το Πανελλήνιον Κοινό (1907) για τα οποία είναι περισσότερο γνωστός,  έγραψε και αξιόλογα πεζά ποιήματα. 

Για τα ποιήμτα αυτά ο Π. Γιαννόπουλος κατατάσσεται στους εκπροσώπους του λογοτεχνικού ρεύματος του Αισθητισμού, μαζί με τους, Ν. Επικκοπόπουλο, Ν. Καζαντζάκη, Π. Νιρβάνα, Σ. Πασαγιάννη, Π. Ροδοκανάκη, Κ. Χρηστομάνο. 

Το ρεύμα του Αισθητισμού εμφανίζεται στα τέλη του 19ου αιώνα αρχικά στην Αγγλία. Βασική του αρχή είναι η ανάδειξη του αισθητικά ωραίου, η αυτονομία της Τέχνης και ανύψωσή της πάνω από την καθημερινότητα της ζωής. 

Η συγγραφική αυτή δραστηριότητα του Π. Γιαννόπουλου  είναι, αν όχι παντελώς, σχεδόν άγνωστη στο ευρύ αναγνωστικό κοινό. Μεταξύ των πεζών αυτών ποιημάτων υπάρχει ένα με τον τίτλο Κλεοπάτρα. Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ακρόπολις το 1894 με το ψευδώνυμο ΛΩΤΟΣ.  Α. Χ.



Κλεοπάτρα (απόσπασμα)

                                                                                      Ι 

Στὴ φωτολουσμένη αμμουδιά π’ ἀγκαλιάζει ὁ Νεῖλος, στὴ φωτοκαμμένη ἀγκαλιά ποῦ κοιμᾶται ὁ ἄμμος, ‘κει ποῦ τεντώνεται μουγκό τὀ βαρύτερο τῆς Τέχνης ὄνειρο, ‘κει ποῦ σωπαίνει ἡ στοιχειωμένη Σφίγγα πεισματάρα –γεννήθηκε.

Ὁ Διάβολος παίζοντας μὲ τὀν Ἔρωτα, σὲ ἀφρόπετρα τὸ σκελετό της ἐπελέκησαν, μὲ τἀ βαθειά τῆς Ἀνατολῆς μυστήρια τὸ κορμί της ἔπλασαν ∙ ὁ Ἔρωτας με πούπουλο βγαλμένο μὲ πόνο ἀπ’ τὰ φτερά του τὸ πρόσωπό της ζωγράφησε με τὴν αἱματωμένη ἄκρη τὴ ζεστή τὰ χείλια της χάραξε, καὶ σ’ τὴν καρδιά της φτιάνοντας τὴ φωληά του τῆς ἄσφαλτες σαϊτιές τῆς χάρησε. Σ’ τὴν ψυχή της ξαπλόνεται ὀ Διάβολος βασιληᾶς, χαρίζοντας τὴ βελουδένια του μιλιά ∙ κ’οἱ δύο μαζὺ ἀπ’ τὰ μάτια της κυττῶντας ὁλοπόρωτοι, τῆς ἀνοίγουν την πόρτα τῆς ζωῆς -ἔτσι γεννήθηκε.

Γεννήθηκε, βασιλοπούλα πεντάμορφη, ἡ μονάκριβη Γυναῖκα, η θεά τῆς Ἡδονῆς –ἡ Κλεοπάτρα.

Περικλής Γιαννόπουλος, 1894

Σημείωση: Η προτομή της Κλεοπάτρας βρίσκεται στο Μουσείο του Βερολίνου

                        Περιγραφή της Ελλάδας των αρχών του 20ου αιώνα

Το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στην OtaVoice :


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις