ΕΠΙΤΆΦΙΟΣ ΘΡΉΝΟΣ

α΄ στάσιμο

Η ζωή εν τάφω

κατετέθης, Χριστέ,

και αγγέλλων στρατιαί εξεπλήττοντο,

συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σην.

Η ζωή πως θνήσκεις;

πως και τάφω οικείς;

του θανάτου το βασίλειον λύεις δε

και του Άδου τους νεκρούς εξανιστάς.

Μεγαλύνομέν σε,

Ιησού Βασιλεύ,

και τιμώμεν την ταφήν και τα πάθη σου,

δι' ων έσωσας ημάς εκ της φθοράς.

LAMENTACIONES de Viernes Santo

Primera Estación

La vida en el sepulcro,

fuiste depositado Cristo,

y los ejércitos angelicales se asombraron

glorificando tu condescendencia.

Tú eres la vida ¿cómo es que mueres?

¿Cómo es que moras en el sepulcro,

y disuelves el reino de la muerte

y resucitas a los muertos del Hades?

Te extaltamos  Jesús Rey

y honramos tu sepultura y tu pasión

por medio de los cuales

nos salvaste de la corrupción.

por medio

β΄ στάσιμο

Άξιον εστί

μεγαλύνειν σε τον ζωοδότην,

τον εν τω σταυρώ τας χείρας εκτεινάντα

και συντρίψαντα το κράτος του εχθρού.

Άξιον εστί

μεγαλύνειν σε τον πάντων κτίστην'

τοις σοις γαρ παθήμασιν, έχομεν

την απάθειαν, ρυσθέντες της φθοράς.

Έφριξεν η γη,

και ο ήλιος, Σώτερ, εκρύβη,

σου του ανέσπερου φέγγους, Χριστέ,

δύναντος εν τάφω σωματικώς.

Segunda Estación