ΑΝ ΜΕ ΚΑΛΟΥΣΕΣ, Pedro Salinas

Αν με καλούσες, ναι,
Αν με καλούσες!


Θα τ' άφηνα όλα,
όλα θα τα πετούσα:
Τις τιμές, τους καταλόγους,
Το γαλάζιο του ωκεανού στους χάρτες,
τις μέρες και τις νύχτες του,
τα παλιά τηλεγραφήματα
και έναν έρωτα.
Εσύ που δεν είσαι η αγάπη μου,
Αν με καλούσες!

Και ακόμα περιμένω τη φωνή σου:
τηλεσκόπια κάτω,
από τον αστερισμό,
μέσα από καθρέπτες, μέσα από σήραγγες,
μέσα από χρόνους δίσεκτους
μπορεί να έρθει. Δεν ξέρω από που.

Πάντα από το θαύμα, πάντα.
Γιατί αν εσύ με καλέσεις.
-Αν με καλούσες, ναι αν με καλούσες!
Θα ήταν από ένα θαύμα,
μυστικό, που δεν φανερώνεται.

Ποτέ από τα χείλη που σε φιλώ
ποτέ
από τη φωνή που σου λέει: "Μη φεύγεις".

Pedro Salinas
De La voz a ti debida
Μετάφραση από τα ισπανικά , Αργυρώ Χ.

PEDRO SALINAS (1891-1951)
Ο Pedro Salinas είναι ισπανός, κατ' εξοχήν, ερωτικός ποιητής, της Γενιάς του 27. Εκλαμβάνει την ποίηση ως μια περιπέτεια προς το απόλυτο. Επίσης λέει: "Estimo en la poesía, sobre todo, la autenticidad. Luego la belleza. Después el ingenio" δηλ. "Εκτιμώ στην ποίηση, πάνω απ' όλα, την αυθεντικότητα. Μετά την ομορφιά. Τέλος την εξυπνάδα".
Πέθανε στην εξορία, όπως οι περισσότεροι ισπανοί ποιητές αυτής της γενιάς.

SI ME LLAMRAS

Si me llamaras, sí,
¡Si me llamaras!

Lo dejaría todo,
todo lo tiraría:
Los precios, los catálogos,
el azul del océano en los mapas,
los días y sus noches,
los telegramas viejos
y un amor.
Tú que no eres mi amor,
¡Si me llamaras!

Y aún espero tu voz:
telescopios abajo,
desde la estrella,
por espejos, por túneles,
por los años bisiestos
puede venir. No sé por dónde.

Desde el prodigio, siempre.
Porque si tú me llamas
-¡Si me llamaras, sí, si me llamaras!
Sería desde un milagro,
incógnito, sin verlo.

Nunca desde los labios que te beso,
nunca
desde la voz que dice: "No te vayas".

Pedro Salinas
De La voz a ti debida