Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Miguel Sawa: Το Δικαίωμα στη Ζωή

  Το Δικαίωμα στη Ζωή   Η   ΤΡΑΓΙΚΗ σκιά του Μαυριτανού της Βενετίας περιπλανιέται ζώσα, βρυχώμενη από πόνο και ζήλεια. Είναι μια σκιά τρομαχτική. Με παραμορφωμένο το πρόσωπο, το βλέμμα άγριο, την καρδιά κομματιασμένη, το λογικό χαμένο, που μας παρακινεί να τη συμπονέσουμε στη θέα της.     Όλοι έχουμε νιώσει, όλοι μπορούμε να νιώσουμε τον πόνο του Οθέλλου. Ο άνδρας θα βλέπει πάντα στη γυναίκα το ακάθαρτο θηρίο για το οποίο μιλούν τα ιερά βιβλία. Και το πάθος της ζήλειας θα διαρκέσει αιωνίως όσο υπάρχουν άνδρες και γυναίκες στον κόσμο.     Επίσης περιπλανιέται ζώσα η θλιμμένη σκιά της Δεισδαιμόνα, ωχρή, με τα όμορφα μάτια της γεμάτα δάκρυα, τα άφθονα χρυσά μαλλιά της λυμένα στην πλάτη, τον κύκνειο λαιμό της στραγγαλισμένο απ’ τον Μαυριτανό δολοφόνο…     Πώς να μη νιώσεις υπέρτατο οίκτο στο θέαμα αυτού του τρυφερού πλάσματος, αθώου όπως   οι ίδιοι οι άγγελοι, γεμάτου αθωότητα και αγνότητα, θυσι...

Ναοί στο σχήμα τ' ουρανού, Οδυσσέας Ελύτης




Ναοί στο σχήμα τ' ουρανού, απόσπασμα από το Άξιον Εστί του Οδυσσέα Ελύτη
Τα Πάθη, Ανάγνωσμα Τέταρτο:

ΙΔ'

Ναοί στο σχήμα τ' ουρανού
και κορίτσια ωραία

με το σταφύλι στα δόντια που μας πρέπατε!
Πουλιά το βάρος της καρδιάς μας ψηλά μηδενίζοντας

και πολύ γαλάζιο που αγαπήσαμε!
Φύγανε φύγανε

ο Ιούλιος με το φωτεινό πουκάμισο
και ο Αύγουστος ο πέτρινος με τα μικρά του ανώμαλα σκαλιά.

Φύγανε
και στα μάτια μέσα των βυθών ανερμήνευτος έμεινε ο αστερίας

και στα βάθη μέσα των ματιών ανεπίδοτο έμεινε το ηλιοβασίλεμα!
Και των ανθρώπων η φρόνηση έκλεισε τα σύνορα.

Τείχισε τις πλευρές του κόσμου
και από το μέρος τ' ουρανού σήκωσε τις εννέα επάλξεις

και στην πλάκα επάνω του βωμού σφαγίασε το σώμα
τους φρουρούς πολλούς έστησε στις εξόδους.

Και των ανθρώπων η φρόνηση έκλεισε τα σύνορα.
Ναοί στο σχήμα τ' ουρανού

και κορίτσια ωραία
με το σταφύλι στα δόντια που μας πρέπατε!

Πουλιά το βάρος της καρδίας μας ψηλά μηδενίζοντας
και πολύ γαλάζιο που αγαπήσαμε!

Φύγανε φύγανε
ο Μαΐστρος με το μυτερό του σάνταλο

και ο Γραίγος ο ασυλλόγιστος με τα λοξά του κόκκινα πανιά.
Φύγανε

και βαθιά κάτω απ' το χώμα συννέφιασε ανεβάζοντας
χαλίκι μαύρο

και βροντές, η οργή των νεκρών
και αργά στον άνεμο τρίζοντας

εγυρίσανε πάλι με το στήθος μπροστά
φοβερά, των βράχων τ' αγάλματα!

Οδυσσέας Ελύτης 



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις