Περί Ποίησης, Ποιητών, Ποιητριών και Ποιητάρηδων...

Γράφει η Αργυρώ Χ.

Ποίηση στα αρχαία ελληνικά είναι κάθε υλική ή πνευματική δημιουργία. Στην εποχή μας ποίηση είναι ο έμμετρος ή ποιητικός λόγος.

Ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης, αναφερόμενος στη ποίηση, γράφει σε ένα στίχο του:

...κι η ποίησις είναι το καταφύγιο που φθονούμε ..

Συνεκδοχικά, όταν χρησιμοποιούμε τη λέξη ποίηση αναφερόμαστε στο ποίημα, μεταφορικά δε ποίηση είναι η τελειότητα, η αρτιότητα.

Ποιητής και Ποιήτρια με την αρχαιοελληνική σημασία είναι ο/η δημιουργός, αυτός/η που δημιουργεί, που φτιάχνει κάτι.

Ποιητής και Ποιήτρια είναι, στα καθ' ημάς, αυτός/η που συνθέτει ποιήματα.

Ο Κώστας Καρυωτάκης γράφει: 

... μα εγώ θα γράψω μια λυπητερή μπαλάντα

    στους ποιητές  που άδοξοι είναι ...

Μεταφορικά, ποιητής και ποιήτρια είναι αυτός/η που διαθέτει ποιητική φαντασία.

Ποιητάρης στη Κύπρο και στη Κρήτη είναι ο λαϊκός ποιητής.

Οι λέξεις ποίηση, ποιητής, ποιήτρια, προέρχονται, ετυμολογικά, από το αρχαίο ελληνικό ρήμα ποιώ, που σημαίνει: φτιάχνω, δημιουργώ.Η λέξη δε ποιητάρης προέρχεται από: ποιητής +αρης.

Σημείωση: Η ερμηνεία των λέξεων είναι από το λεξικό, Αφοί Παγουλάτοι.