Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιλεγμένα

Miguel Sawa: Το Δικαίωμα στη Ζωή

  Το Δικαίωμα στη Ζωή   Η   ΤΡΑΓΙΚΗ σκιά του Μαυριτανού της Βενετίας περιπλανιέται ζώσα, βρυχώμενη από πόνο και ζήλεια. Είναι μια σκιά τρομαχτική. Με παραμορφωμένο το πρόσωπο, το βλέμμα άγριο, την καρδιά κομματιασμένη, το λογικό χαμένο, που μας παρακινεί να τη συμπονέσουμε στη θέα της.     Όλοι έχουμε νιώσει, όλοι μπορούμε να νιώσουμε τον πόνο του Οθέλλου. Ο άνδρας θα βλέπει πάντα στη γυναίκα το ακάθαρτο θηρίο για το οποίο μιλούν τα ιερά βιβλία. Και το πάθος της ζήλειας θα διαρκέσει αιωνίως όσο υπάρχουν άνδρες και γυναίκες στον κόσμο.     Επίσης περιπλανιέται ζώσα η θλιμμένη σκιά της Δεισδαιμόνα, ωχρή, με τα όμορφα μάτια της γεμάτα δάκρυα, τα άφθονα χρυσά μαλλιά της λυμένα στην πλάτη, τον κύκνειο λαιμό της στραγγαλισμένο απ’ τον Μαυριτανό δολοφόνο…     Πώς να μη νιώσεις υπέρτατο οίκτο στο θέαμα αυτού του τρυφερού πλάσματος, αθώου όπως   οι ίδιοι οι άγγελοι, γεμάτου αθωότητα και αγνότητα, θυσι...

Γεώργιος Σουρής(1853-1919):Οδηγός των Αθηνών, χρήσιμος εις το κοινόν


Γράφει η Αργυρώ Χατζηπαναγιώτου

Μία σκωπτική και όχι τόσο ιδανική περιγραφή των Αθηνών του 1885, όπως αποτυπώθηκε από τον Γεώργιο Σουρή στο ΡΩΜΗΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΚΑΙ ΜΕ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ του 1886.

Ο Γεώργιος Σουρής με το καυστικό του χιούμορ προσγείωνε τους Αθηναίους, δείχνοντας τους, μέσα από τη σάτιρα, την πραγματική εικόνα των Αθηνών της εποχής του.

Οδηγός των Αθηνών, χρήσιμος εις το κοινόν

Αθήναι, πόλις παλαιά, αλλά και νεωτάτη,
από πολλά κειμήλια και παλαβούς γεμάτη.

    Εν πρώτοις μόλις κατεβής εκ του σιδηροδρόμου,
ευρίσκεσαι απέναντι βαθείας υπονόμου∙
αλλά καθόσον προχωρείς ο δρόμος μεγαλόνει,
και σε κυττάζουν βλοσυρώς και άνθρωποι και όνοι.
    Είσαι στον δρόμον του ερμού, που είθε να μην ήσο,
γιατ' είναι σκόνη από μπρος και λάσπη από πίσω.
    Αίφνης το πεζοδρόμιον αρχίζει να στενεύη,
κι ο ταξειδιώτης παρευθύς οφείλει να κατέβη∙
πλην μόλις το φρικτόν αυτό επιχειρήση βήμα,
ευρίσκει εις τα πρόθυρα των Αθηνών το μνήμα,
διότι κάρα τρέχοντα παντού από ρητήρος
νεκρόν τον ρίπτουν καταγής ενώπιον κλητήρος.
                                 ***
Αίφνης το πεζοδρόμιον πλατύνεται και πάλι,
ώστε να περπατής εσύ καθώς και δύο άλλοι,
κι ένθεν κακείθεν απαντάς σειράν εργαστηρίων,
χρησιμμευόντων ενταυτώ και ως ουρητηρίων.
    Αλλά ιδού από μακράν και η Καπνικαρέα
και φίρδην μίγδην μαγαζιά και παλαιά και νέα.
    Του Πάλλη πρώτον φαίνεται το μέγα καφενείον,
αντίκρυ του Καταχανά, όπου πωλεί κασκέτα,
απέναντι του Νικολή, όπου πωλεί κουρκέτα,
απέναντι ο Δημητρός, όπου πωλεί φορτσέρια
αντίκρυ η Δημήτραινα, όπου πωλεί τσεμπέρια,
απέναντι ένας βρακάς, όπου πουλάει πιάτα,
κι αντίκρυ ένας, που ποτέ πουλουσε μαντολάτα∙
και ούτω πως τα μαγαζιά μετρούντες στην αράδα,
εις την ωραίαν φθάνομεν πάλαι ποτέ Ελλάδα.
                                 ***
    Εδώ μη στρέψης δεξιά κι αριστερά καθόλου,
διότι άλλως θα βρεθής εις την οδόν Αιόλου.
    Κι ιδού εμπρός σου η Στοά Μελά του μακαρίτη,
και του Λιτζιέρη δίπλα της το γκρεμισμένο σπήτι.
    Εδώ ευρίσκεσ' ακριβώς εις την Καπνικαρέα,
κι αρχίζει νέα άποψις της πόλεως ωραία.
    Γεώργιος Σουρής
Απόσπασμα από το ΡΩΜΗΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΚΑΙ ΜΕ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ του 1886

Δείτε επίσης: 



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις