Κ. Π. Καβάφης: Τείχη

 

Γράφει η Αργυρώ Χατζηπναγιώτου

Τα Τείχη  είναι ένα ποίημα του  Κ.Π. Καβάφη το οποίο κατατάσσεται στην πρώτη ποιητική του περίοδο. Είναι γραμμένο σε α' πρόσωπο, σε καθημερινό λεξιλόγιο της δημοτικής, εμπλουτισμένο με λόγιες λέξεις, και  με τη λέξη "Τείχη' να του προσδίδει ένα δυνατό συμβολισμό, αυτόν του εγκλωβισμού.

Ο ποιητής παρουσιάζει τον εαυτό του σε μία κατάσταση εγκλωβισμού με τείχη που ορθώθηκαν γύρω του. Αισθάνεται φυλακισμένος χωρίς διέξοδο αντίδρασης. Αισθάνεται ότι έχασε την ελευθερία του σιγά σιγά χωρίς να το καταλάβει. Α.Χ. 

Τείχη 

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Τα Ποιήματα, Τ. Α’ 1897 – 1918, Ίκαρος 1963

Κ. Π. Καβάφης: Το βιογραφικό μου:
«Είμαι Κωνσταντινουπολίτης την καταγωγήν, αλλά εγεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια - σ' ένα σπίτι της οδού Σερίφ· μικρός πολύ έφυγα, και αρκετό μέρος της παιδικής μου ηλικίας το πέρασα στην Αγγλία. Κατόπιν επισκέφθην την χώραν αυτήν μεγάλος, αλλά για μικρόν χρονικόν διάστημα. Διέμεινα και στη Γαλλία. Στην εφηβικήν μου ηλικίαν κατοίκησα υπέρ τα δύο έτη στην Κωνσταντινούπολη. Στην Ελλάδα είναι πολλά χρόνια που δεν επήγα. Η τελευταία μου εργασία ήταν υπαλλήλου εις ένα κυβερνητικόν γραφείον εξαρτώμενον από το υπουργείον των Δημοσίων Έργων της Αιγύπτου. Ξέρω Αγγλικά, Γαλλικά και ολίγα Ιταλικά».


Σημείωση: Το βιογραφικό σημείωμα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Νέα Τέχνη το 1924.
Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο