Αναρτήσεις

35 (La voz a ti debida), Pedro Salinas

Εικόνα
[35] Οι ουρανοί είναι ίδιοι. Γαλανοί, γκρίζοι, μαύροι, επαναλαμβάνονται πάνω από την πορτοκαλιά ή την πέτρα: μας φέρνει κοντά να τους κοιτάμε. Τα αστέρια απαλείφουν τόσο μακρινά που είναι, τις αποστάσεις του κόσμου. Αν θελήσουμε να βρεθούμε ποτέ μην κοιτάξεις μπροστά: όλα είναι γεμάτα από αβύσσους από ημερομηνίες και από λόγια. Αφήσου τελείως να επιπλεύσεις πάνω στη θάλασσα ή στο γρασίδι ακίνητος, πρόσωπο στο ουρανό. Θα αισθανθείς να βυθίζεσαι αργά, προς τα ύψη στη ζωή του αέρα.. Και θα συναντηθούμε πάνω στις διαφορές τις ανίκητες, αμμουδιές, βράχους, χρόνια, μόνοι πια κολυμβητές ουράνιοι ναυαγοί των ουρανών. Pedro Salinas Απόσπασμα από (La voz a ti debida, 1939)
Απόδοση από τα Ισπανικά: Αργυρώ Χ.

Ο Χαμένος Παράδεισος, Rafael Alberti

Εικόνα
Ο Χαμένος Παράδεισος
Δια μέσου των αιώνων από το τίποτα του κόσμου εγώ, χωρίς ύπνο ψάχνοντας σε

Πίσω από μένα, αδιόρατος χωρίς να μου αγγίζει τους ώμους  ο νεκρός μου άγγελος, φρουρός

Πού ο παράδεισος Σκιά, εσύ που βρίσκεσαι; Ρωτούσα σιωπηλά

Πόλεις χωρίς απόκριση ποτάμια χωρίς φωνή, βουνοκορφές χωρίς ηχώ, θάλασσες βουβές (απόσπασμα)
Rafael Alberti Απόδοση από τα Ισπανικά: Αργυρώ Χ.

ΛΟΓΟΣ Ι, ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΣ, Κωστής Παλαμάς

Εικόνα
ΛΟΓΟΣ Ι ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΣ
Αν είμαι Χάρος χαλαστής,  είμαι και Χάρος πλάστης. Α. Βαλαωρίτης (Ποιήματα)
Μόνον εκεί που είναι οι τάφοι, εκεί είναι και ανάσταση. Nietzche (Ζαρατούστρας)
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ
Σήμερα μεγάλο κάτι,  κάτι αναπάντεχο ετοιμάζεις, κ' είσαι σαν τον ήλιο εσύ όταν απ' της θάλασσας τα σπλάχνα πρωτοτίναχτος, κι ακόμα  δροσερός και ροδοκόκκινος,  είναι σα να στέκης ασάλευτος, κ' έτσι αδιάφορος αφήνει κάθε μάτι να τον ψάχνη, πριν ολόλαμπρος κι ακοίταχτος υψωθή των όλων κύρης.

Σήμερα μεγάλο κάτι, κάτι αναπάντεχο ετοιμάζεις, και πριν ο ήλιος να σε πάρη,  σε σαλεύει ανατριχίλα μυστική βουβή. Το δοξάρι μεσ' το χέρι μου, μια ανυπόμονη ψυχή, και σαν κάτι παραπάνου κι από βέργα βασιλιά  κι από μάγισσας ραβδί. 
Κωστής Παλαμάς Από τον Δωδεκάλογο του Γύφτου

Φυγή, Κώστας Καρυωτάκης

Εικόνα
Ι
Αισθάνομαι την πραγματικότητα με σωματικό πόνο. Γύρω δεν υπάρχει ατμόσφαιρα, αλλά τείχη, που στενεύουν διαρκώς, περισσότερο, τέλματα στα οποία βυθίζομαι ολοένα. Αναρχούμαι από τις αισθήσεις μου.

Η παραμικρότερη υπόθεση γίνεται τώρα σωστή περιπέτεια. Για να πω μια κοινή φράση, πρέπει να τη διανοηθώ σ' όλη της την έκταση, στην ιστορική της θέση, στις αιτίες και τα αποτελέσματα της. Αλγεβρικές εξισώσεις τα βήματά μου.

                                                                     ΙΙ

Είμαι ο Φαίδων ριγμένος στη λάσπη. Θαυμαστό βιβλίο, που οι έννοιές του δε θα το σώσουν από τον άνεμο και τη βροχή, από τα στοιχεία και τους ανθρώπους.

Τα τελευταία κείμενα

Ήλιος

Εικόνα
Ένα ποίημα του Αργεντινού ποιητή Carlos Vitale από τη ποιητική του συλλογή με το γενικό τίτλο: Unidad de lugar, το οποίο περιέχεται

Αίας, Γιάννης Ρίτσος

Εικόνα
Αίας, Γιάννης Ρίτσος
(απόσπασμα)
"Τι να τις κάνεις πια τις δόξες, τα έπαθλα, τα εγκώμια. Τίποτα δεν είναι.

Σονέτο του γλυκού παράπονου, Federico García Lorca

Εικόνα
Φοβάμαι να χάσω το θαύμα
των αγαλμάτινων ματιών σου, και τον τόνο
που τη νύχτα  μου βάζει στο μάγουλο
το μοναχικό τριαντάφυλλο της ανάσας σου.