Σάββατο, 12 Απριλίου 2008

ΤΟ ΑΡΡΗΤΟ (Μαρία Λαμπαδαρίδου πόθου)

Περπατώ σαν αποτύπωμα των εγκοσμίων
Να μυηθώ τον πόνο
Και στην όραση
Την ακαιρική

Περπατώ σ' ένα δρόμο σκοτεινό απόψε
Σ' 'ενα δρόμο ανώνυμο
χωρίς θεούς

Εγώ που υπάρχω στο μέλλον μου (Μαρία Λαμπαδαρίδου Πόθου)


Τούτο το πρόσωπο αιώνες το κουβαλώ
Από ναυάγιο σε ναυάγιο
Αιώνες το ερεβουργώ
Ανάμεσα στα χωρία του Πλάτωνα
Εγώ που υπάρχω στο μέλλον μου
αναλλοίωτη
Και ρέω από το όνειρο που μ' εγκοσμίωσε
Εγώ που υπάρχω σε καιρούς παλιούς
Και οδοιπορώ στην άβυσσο
άνω και κάτω
μία
Να λάβω το μήνυμα
Άσπιλη
Σαν την πρώτη μέρα της αγάπης