Εμείς οι Έλληνες [ΙΙ], Γιώργος Σαραντάρης




Εμείς οι Έλληνες [ΙΙ]

Εμείς οι Έλληνες
Που σε χαρούμενα νησιά έχουμε τόπο
Σε άμοιρη στεγνή γη
Που την υγραίνει ευλάβεια του αιώνα
Η πλούσια ανάμνηση
Ο άφθονος ήλιος
Εμείς ίσαμε τώρα δουλοπάρικοι
Ξένων ξεμωραμένων εξουσιών
Που γέρασαν σαν δέντρα
Μελαγχολικά αγνάντια στον τάφο
Και με παράξενο με αλλόφρονα εγωισμό
Ακόμα μας κρατάν στην αγκαλιά τους
Πουλιά που κρυώνουμε
Και δεν νοιαζόμαστε να στήσουμε
Σε πιο πράσινο χώρο
Τη φωλιά μας
Εμείς πότε θα διαβάσουμε
Στην τύχη μας μια ώρα που δεν σβήνει
Στα χέρια μας τα νιάτα μας
Μια φούχτα δύναμη και θάρρος
Που τηνε χρειάζεται και χαιρετάει
Ο ζωντανός κόσμος
Η Δύση που θα βρει καινούργιο δρόμο
Για τις ανθρώπινες ψυχές;

Γιώργος Σαραντάρης (1908-1941)
Μάρτης 1936

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το Εγκώμιο της Θαλάσσης, Κώστας Καρυωτάκης

Άξιον Εστί (Ζ΄), Οδυσσέας Ελύτης

ΤΟΥ ΔΡΆΜΑΛΗ, Δημοτικό τραγούδι