Ο Χαμένος Παράδεισος, Rafael Alberti





Ο Χαμένος Παράδεισος

Δια μέσου των αιώνων
από το τίποτα του κόσμου
εγώ, χωρίς ύπνο ψάχνοντας σε


Πίσω από μένα, αδιόρατος
χωρίς να μου αγγίζει τους ώμους 
ο νεκρός μου άγγελος, φρουρός


Πού ο παράδεισος
Σκιά, εσύ που βρίσκεσαι;
Ρωτούσα σιωπηλά


Πόλεις χωρίς απόκριση
ποτάμια χωρίς φωνή, βουνοκορφές
χωρίς ηχώ, θάλασσες βουβές
(απόσπασμα)
Rafael Alberti
Απόδοση από τα Ισπανικά: Αργυρώ Χ.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εμείς οι Έλληνες [ΙΙ], Γιώργος Σαραντάρης

ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΔΕΣΜΏΤΗΣ, Αισχύλος

ΚΆΘΑΡΣΙΣ, Κώστας Καρυωτάκης