Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

Ο Δον Κιχώτης και οι κοντόφθαλμοι οραματιστές της πολιτικής.


Ο Δον Κιχώτης και οι κοντόφθαλμοι οραματιστές της πολιτικής.
Γράφει η Αργυρώ Χ.
Ένας παραλληλισμός του ποιήματος του Κώστα Καρυωτάκη με το πολιτικό σκηνικό της χώρας, όπως διαμορφώθηκε μετά την παράλογη υπογραφή του 3ου Μνημονίου, από πολιτικούς που είχαν χαράξει μία αντιμνημονιακή 
πολιτική, υποσχόμενοι, ότι όταν θα έρθουν στην εξουσία θα καταργήσουν τα επαχθή μνημόνια, που υπέγραψαν οι προηγούμενοι μνημονιακοί πολιτικοί, που τόσα δεινά έφεραν στη χώρα και στο λαό.Σήμερα, όλοι μαζί πρώην αντιμνημονιακοί και μνημονιακοί ζητούν και πάλι τη ψήφο των πολιτών και διαγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα εφαρμόσει με καλύτερο τρόπο τα επαχθή μέτρα που θα γονατίσουν για άλλη μία φορά την οικονομία της χώρας και τους πολίτες της.Κάθε ένας από αυτούς υπόσχεται ότι θα προσπαθήσει τα μέτρα αυτά να πέσουν στη ράχη των πολιτών με όσο το δυνατόν λιγότερο πόνο.

Και βγήκαν στο γυαλί, δηλαδή την τηλεόραση για να μας πουν ποιος θα μας δείρει πιο επαγγελματικά, ώστε να μην καταλάβουμε από που μας έρχονται οι κατραπακιές. Εν τω μεταξύ, τα προεκλογικά σποτάκια των υποψηφίων μνηστήρων της εξουσίας, μας πληροφορούν τι θα πάθουμε αν ψηφίσουμε τον αντίπαλο, αλλά και αυτούς τους ίδιους.

Μας προειδοποιούν ότι, μπορεί να ανατιναχτούμε από εκρηκτικές τοξικές χημικές αντιδράσεις. Μας πληροφορούν τι θα πάθουμε αν χτίσουμε οικοδομήματα με παλιά και φθαρμένα υλικά και ότι προσφάτως, σε πάρκο της Αθήνας έκανε εμφάνιση ένα εξαφανισμένο είδος δεινοσαύρου, μάλιστα μοιράζουν και δωρεάν προσκλήσεις. Τώρα γιατί το διαφημίζουν αυτό το αντίπαλο δέος, δεν το έχω καταλάβει, όλα ίσωμα τα έχουν κάνει...
Επίσης, μας ενημερώνουν ότι ο προσφιλής προορισμός των ταξί, την περίοδο αυτή, για μερίδα κοινού είναι το νομισματοκοπείο, και άλλοι μας προμηνύουν ότι, το πολύ να τη βγάλουμε με κανένα γύψο στο χέρι. Τώρα,ως αναγκαίο καλό, αναγκαίο κακό δεν ξέρω να σας πω, μπορεί και να εξαρτάται από το αν το χέρι είναι δεξί ή αριστερό, αλλά τελικά δεν νομίζω ότι έχει και τόση σημασία αυτό πια, είπαμε, όλα ίσωμα τα έχουν κάνει...
Και φτάνει η μέρα του debate , της τηλεμαχίας, όπως θέλετε πείτε το, τι σημασία έχει πια, αφού όλα ίσωμα έχουν γίνει.

Το ζήσαμε και αυτό, σε μία κατάσταση μεταξύ ύπνου και ξύπνου , όπως την ώρα που βλέπουμε τα προφητικά όνειρα και τους εφιάλτες. Τώρα αν ήταν όνειρο ή εφιάλτης δεν ξέρω. Είπαμε, δεν έχει σημασία, όλα έχουν γίνει ίσωμα..

Με άλλα λόγια, η τηλεμαχία, όπως όλοι παραδέχτηκαν ήταν άνευ ουσίας. Το χρόνο μας χάσαμε και σοφότεροι δεν γίναμε. Δεν δόθηκε ξεκάθαρη απάντηση από κανέναν ούτε κάποια λύση καταλυτική. Διαξιφισμοί και ανταλλαγή κατηγοριών μεταξύ αλλήλων. Τα γνωστά δηλαδή, είπαμε όλα ίσωμα έχουν γίνει....

Μετά, λοιπόν, από το άχρωμο και ανούσιο debate των πολιτικών αρχηγών το ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη, Δον Κιχώτες, είναι, όσο ποτέ άλλοτε ,επίκαιρο.

Όλοι αυτοί οι εκπρόσωποι του πολιτικού σκηνικού, φαντάζουν ως κοντόφθαλμοι οραματιστές, τύπου Δον Κιχώτη, όπως, ακριβώς, τους περιγράφει ο ποιητής. Άλλωστε η εποχή του Μεσοπολέμου που έζησε ο Καρυωτάκης,ένα μέρος από τη ζωή του, έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τη σημερινή.

Όλοι, λοιπόν, αυτοί οι διαχειριστές της πολιτικής και υποψήφιοι διεκδικητικές της εξουσίας, "ως κοντόφθαλμοι οραματιστές" όπως λέει και ο ποιητής "σκοντάψανε στη λογική και στα ραβδιά των άλλων", δηλαδή στη λογική των δανειστών , που είναι, η, με το έτσι θέλω υπογραφή των μνημονίων, με το πιστόλι στο κρόταφο, μας την περιέγραψαν. Ο Καρυωτάκης μας τους περιγράφει : "αστεία δαρμένοι σέρνονται καταμεσίς του δρόμου". Καλά μας τα λέει, δαρμένοι αυτοί, αλλά στο τέλος δαρμένοι θα είμαστε και εμείς

Ως κοντόφθαλμοι, λοιπόν, οραματιστές, δεν υπάρχει περίπτωση ν' απαρνηθούν τις χίμαιρες των μνημονίων και του επαχθούς χρέους. Αν και είναι πια γενικά παραδεχτό ότι οι άνθρωποι αδυνατούν να πληρώνουν , μέτρα επί μέτρων, υπάρχει και ένα και κοινό μυστικό, δηλαδή ο κόσμος το έχει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι, ότι το χρέος δεν είναι πλεον βιώσιμο.Αυτοί, όμως, ως κοντόφθαλμοι που ειναι κάνουν τα δικά τους.

Τα προφανή, όμως, δεν έχουν σημασία, για τους μνημονιακούς , (αντι) μνημονιακούς Δον Κιχώτες, τους μνηστήρες της εξουσίας, που ως πιστή Πηνελόπη τους αναμένει με την ίδια λαχτάρα, που και οι ίδιοι την αναμένουν. Πιστοί, λοιπόν, στο σκοπό τους, πολεμούν για το ανύπαρκτο βασίλειο τους, γι' αυτό που έδωσαν τη μάχη, δηλαδή την αποπληρωμή, εις βάρος , βέβαια, των Ελλήνων πολιτών, αυτού του υπέρογκου χρέους, που μέχρι χθες έλεγαν ότι δεν αναγνωρίζουν και θέλουν να το διαγράψουν. Ο πρώην πρωθυπουργός και νυν διεκδικητής της εξουσίας, άλλωστε, κατά την είσοδό του στη σύνοδο κορυφής τον περασμένο Ιούλιο, δήλωσε στους δημοσιογράφους, ότι πιστεύει ότι θα επιτευχθεί η συμφωνία, δηλαδή το νέο μνημόνιο, γιατί το οφείλει στους ευρωπαίους πολίτες... Και εδώ πια σηκώνεις τα χέρια και λες: τελικά, όλα ίσωμα τα έχουν κάνει...
Αργυρώ Χ.

Έτσι είδε ο ποιητής τους κοντόφθαλμους οραματιστές, Δον Κιχώτες:

Οι Δον Κιχώτες πάνε ομπρός και βλέπουνε ως την άκρη
του κονταριού που εκρέμασαν σημαία τους την Ιδέα.
Κοντόφθαλμοι οραματιστές, ένα δεν έχουν δάκρυ
για να δεχτούν ανθρώπινα κάθε βρισιά χυδαία.

Σκοντάφτουνε στη Λογική και στα ραβδιά των άλλων
αστεία δαρμένοι σέρνονται καταμεσίς του δρόμου,
ο Σάντσος λέει «δε σ' το 'λεγα;» μα εκείνοι των μεγάλων
σχεδίων, αντάξιοι μένουνε και: «Σάντσο, τ' άλογό μου!»

Έτσι αν το θέλει ο Θερβάντες, εγώ τους είδα, μέσα
στην μίαν ανάλγητη Ζωή, του Ονείρου τους ιππότες
άναντρα να πεζέψουνε και, με πικρήν ανέσα,
με μάτια ογρά, τις χίμαιρες ν' απαρνηθούν τις πρώτες.
Τους είδα πίσω να 'ρθουνε -- παράφρονες, ωραίοι
ρηγάδες που επολέμησαν γι' ανύπαρχτο βασίλειο --
και σαν πορφύρα νιώθοντας χλευαστικιά, πως ρέει,
την ανοιχτή να δείξουνε μάταιη πληγή στον ήλιο!

Κώστας Καρυωτάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...